Anne mutfağı harika bir şey.
İki hafta kalıp ayı gibi yedikten sonra şuan hala yanıma koyduklarını yemek çok güzel.
Bunlar bitince artık fotoğraflara bakıp üzülürüm.
Bu pizza börek ve elmalı tart en sevdikleriiiiiiim ama anlamadığım bir şey var ben yapınca neden olmuyor ??
Oysa pratik tarifler.
Böreğin tarifini kısaca vereyim hem kolay hem harika deneyin.
Yufkalar sigara böreği yapacakmış gibi uzun üçgen şeklinde kesiliyor. Aynen sigara böreği yapıyormuş gibi sarıyorsunuz ama bitirmeden dörtte birini sarmayıp alttan geçirip sepet gibi çeviriyorsunuz.
Tabak gibi duruyor börekler ve içine beyaz peynir rendesi minik kesilmiş maydanozun üstüne bir dilim domates ve bir dilim biber (bence acı olmalı) koyuyorsunuz.
Hepsini böyle yaptıktan sonra fırına bu kadaaaar..
Tartı tarif edecek kadar bilmiyorum tabi ki.
-
-
-
Vizeler çok zor günde üç tane olması beni çok zorluyor.
Bir çok konuda çok zorlanıyorum bu aralar.
Ufak bir şey var beni heyecanlandıran.
Şuan Kapadokya’ya gitmek istedim.
-
Yüksek çözünürlükte görüntüle
Yıllardır kaç kardeşsiniz sorusuna tek çocuğum ben diye cevap verdiğimde duyduklarımdan bıktım bık tııım.
Niye yapmamış annenler?
Sıkılmıyor musun?
Kardeşin olsun ister miydin?
İstemedi mi yapın bi kardeş bana diye?
Şımarıksındır da sen şimdi ay kih kih kih..
Ve bence en terbiyesizi de ”e yapsınlar annenler daha gençler”
Bunu diyenlere oha diyesim geliyor ki söyleyenlerde büyük insanlar. Hiç mi ayıp diye düşünmezsiniz.
Bazılarına cevap verirdim ben 22 yaşındayım farkında mısınız diye ama yok karşı taraf ısrarcı yaptırtacak yani. Aman canım ne güzel olur işte falan falan..
Bir deee ay olmamış mı teyzeler var.
Hayır bende hiç kimseye keşke olsaymış falan da demiyorum yani. Bu sözlerden bıktırdınız teyzeler.
İsterdim o ayrı konu ama bu yaşımda değil şöyle bi abim olsun isterdim mesela ya da çok yakın yaşlarda bir kız kardeşim. Küçükken hiç istemedim kardeş hani çocuklar ben kardeş istiyorum falan derler ya ben hiç demedim içimden de istemedim. Aslında ben farketmiyordum kardeşim varmış yokmuş. Hani yok ya öyle bir kavramı bilmiyomuşum gibi bi kafadaydım galiba. Ama hatırlıyorum bir ara düşünüyordum. Kardeşim yok annemler giderse yalnız kalcam diye.
Ama bir yandan da bencil biriyim ben hiçbir şeyimi paylaşmazdım kıskanırdım da gıcıkta olurdum. Doğum günü pastamı bile sadece ben yemeliydim bana göre.
Eskiden tabi ki. Şimdi olsa mesela o da bir yerde okuyor olsaydı bana gelseydi kalsaydı. Beraber gezseydik alışveriş yapsaydık kimseye söyleyemediğim şeyleri rahatça onla konuşabileceğim ben gibi göreceğim birisi olsaydı diyorum. Ya da bir abim olsaydı mesela şuan yanında kendimi güvende hissedebileceğim hem de arkadaş.
Yine bu konuda çok yalnız hissettiğim zamanlardayım.
-
Hafta sonunu evde geçirmişken yemek yapim dedim. Yemek güzel sağlıklı oldu da en çirkin pilavı yapan öğrenci seçilebilirim. Neden güzel olmuyor anlamıyorum.
Bir değil iki değil üç değil tam BEŞ tane çizilmesi gereken ödevim vardı bugün gece 12’de hocaya atılması gereken ve gözüm hala yanıyor. Ödevi apacağım yoktu da dört saatlik elektrik kesintisi vesile oldu diyelim. Ama bitirmeme vesile olamadı tabi şarj dayanmadı.
Ben küçükken bu yıllarda ışınlanacaz falan sanıyordum ama hala elektrik kesiliyor.
Herkesin mi böyle acaba hiçbir şeyi yetiştiremiyorum hayatımda. Ya da bir sorun bitse tam oh dediğim anda diğeri çıkıyor. Birde artık oh dediğim anda bir gün içinde yeni bir sorun çıkmazsa korkmaya başladım.
Galiba deliriyorum.
İğrenç iki haftamı tamamladım aynı şekilde devam ediyor. Staj, her gün başka ödevler, küçük ve dev gibi olan sorunlarım ve ve ve…
-
2 Şubat - 23 Şubat 2013 | Mersin
Bir gün hasta bir gün iyi geçti gitti hemen.
Çok özlüyorum..
-
İlk defa karnıbahar yemeği yaptım. Oha çok güzel hemde sağlıklı diye hızımı alamadım tekrar tekrar yaptım. Fena da yapmadım yani.
Orda aslında ben dolunayı çekmeye çalıştım görüntüsü çok fantastikti ama telefondan çekince hiçbir şeyi kalmadı. Yengeçler dolunay zamanında çok duygusal olurmuş. Bunu öğrendiğimden beri her dolunay gördüğümde a ben bugün duygusalım diyorum. Ama yengeç dediğin hep duygusal olan zavallı burç değil miydi ya ?
Finallere her finalden sonra okulda birazcık durup arkadaşların anlattıklarıyla hazırlandım kendimce yani biraz yatarak ve gezerek geçti. Her final sınavından sonra kötüydü ya dedim notlar gelince kötü geçti diyip çok iyi alan öğrenci durumuna düşünce antipati topladım.
Veee sonunda Mersin’e geldim. Oley bulutlar ve güneş sıcak hava diye sevinemeden ilk geceden hastanelere taşındım.
Gelen misafir sen C al C dedi. Ondan beri portakal yiyorum.
-
Günlerim;
Sabah uyanır uyanmaz laptopun açma tuşuna basıp o açılana kadar hızlıca yüzünü yıka kettle’ın düğmesine bas geri laptopa koş her gün baktığın siteleri aç onlar açılırken geri kettle’a koş. Nescafeni doldur küllüğü al geri laptopa koş ve internete bakmaya başla şeklinde sabah saatlerim. Genelde bir saat böyle geçerken acıkmaya başlıyorum.
Bazen içimde bi enerji oluyor kendime güzel bi kahvaltı hazırlıyorum ama genelde çikolata bisküvi falan geçiştiriyorum.
Tabi bu sırada şimdi evde olmak vardı ah ahh diye yaklaşık bir iki dakikalık iç geçirmem oluyor.
Her gün temizlik yapsan da her gün neden yapman gerekiyor anlamıyorum. Tek başıma olmama rağmen bu ev neden iki gün temiz ve düzenli kalamıyor? Sonra temizliğe geçiyorum ve öğle yemeğimi hazırlıyorum. Telefonda konuşuyorum yaklaşık bir saate yakın genelde. Yemek pişiyor yiyorum.
Bir insanın pilavı bu kadar mı çirkin olur. Neden olmuyor anlamıyorum. Birde nerdeyse her yemeğin yanına pilavın gitmesi de çok sinir bozucu.
E yemekten sonrada bulaşıklar var tabi. Birde banyoydu derken akşam oldu.
Bi’şeylere bakim internette birazda.
Dışarı çıkmadan evde geçen bir gün nasıl çabucak biter işte böyle.
Canım okulum finaller için bir haftayı bırak bir ay tatil verse ben o zamanda bile çalışmaya vakit bulamam.
Ama ikinci dönem çokfjkdlgnh. Neyse tamam.
Bence kettle ve elektrikli süpürge teknolojinin geldiği son nokta.
Özellikle o kettle bayılıyorum.
gurululululu TIK.
-
Yılbaşından bi kaç gün önce okulu çam ağaçlarıyla doldurmaları yetmedi okuldaki ağaçları dilek ağacına çevirdiler. Rengarenk hoştu aslında.
Hello kitty ! Sınıf arkadaşımın aldığı poların üstüne sabahlığımı da giyince bi sarışın olmam eksikmiş imajı verdim.
Her gün bitmek bilmeyen merdivenleri tırmanmaktan bıktım. Özellikle kar varken bir gün ordan yuvarlanacam bence.
Hala bi kahve makinası almadığımdan okulda en sevdiğim şey kahve içmek oldu bu aralar.
Nerdeyse her şeyi bimden almaya başladım. Evime en yakın yer. Adamlar her şeye alternatif yapmışlar ya. Çokonatın ambalajı aynı olan çikolatanın ismi gof gof mesela bu kadar çirkin bi’şey olamaz. Nescafesi harika buarada.
Gittiğim her yerde fotoğraf çekcem diyorum ama hep iğrenç çekiyorum. Bunu nasıl yapcam bilemiyorum.
Kahvaltı hazırlamayı bazen çok seviyorum ama en çok uzun uzun kahvaltı yapıp oturmayı.
Kar çok güzel ama bu soğuk beni öldürebilir.
Eski günlerimi özlüyorum.
Not: bu cümleler her fotoğrafın altına gelmeliydi ama ben beceremedim.
-
Daha sıkıcı, renksiz, yalnız bi hayatım olamazdı bu aralar.Uzun zamandırve uzun sürecek.Ufak şeylerden keyif almaya çalışmakta zor ve sıkıcı.
-
Bulutlara bayıldığımı,
Evden çıkmadığımı,
Yağmuru duruma göre sevdiğimi
Söylemişmiydim?
-
Bu turşuları Mersin’de yapmıştık orda kaldı hatta yenmiştir bile. Turşuyu yapıp kavanozlara koyup onun o görüntüsü bana bi sıcaklık veriyor. Anane, babanne evi gibi..
Tadı tabiki güzel ama hep dışarınınki daha güzel gelir ya. Anneler çocuklar için dışarının yemeği hep güzeldir tabi derler. Bunu kaba tabirle de söylerler ama ben düzeltim dedim. Ama hazır turşularda bi harika. Bugün evimi turşularla doldurdum aldımda aldım aç gözlülük işte.
Şuan bildiğin turşu üzerine post yazıyorum hayret bir şey nasıl bi kafadaysam artık.
Turşuyu o kadar seviyorum ki hemde çoğu turşuyu şiir bile yazarım ne var yani akrostişte olur.
Turşu ya.
http://www.youtube.com/watch?v=RcCL0Wv5ok4
Sirke kazanır ama Münir Usta ”turşu sirkeyle olur.”
-
Henüz tam anlamıyla kışa girmemiş olsakta soğuk bir kış günüydü.
İstanbul’da yaşadığını sanan kız aslında Tekirdağ’da ikamet ediyordu. Balkanlarda gelen soğuk hava dalgasıyla komşu olmuşlardı.
Tam yeni iyileşmişken baş ağrısı, uyuşması, boğaz ağrısıyla yine hasta oluyordu. Kız bı yılın böyle geçeceğini artık anlamıştı. Vizelerin başlayacağı hafta bu hiç hoş olmadı ama.
Birde hocaların çoğu Ali Ağaoğlu gibi. Bu tarzmı sorarsınız bu konu var mı böyle bi açıklama ister misiniz sorularının hepsine bu değil böyle değil bu hiç değil diyorlar bildiğin. Ne soracaklar çok merak ediyorum.
Kısa saçtan çok sıkıldım uzun saçımı özledim ama yapacak bir şey yok. Çok yorgunum hep hastayım. Galiba bunalımdayımda.
Birde her gün ev istikameti üzerindeki ”next station ibb sosyal tesisler”e gıcık oluyorum. O nasıl bi söyleme tarzıdır anlamıyorum.
Bilindik marketler olarak söylüyorum evime tek yakın bim var. Nescafe bitmiş geçen biminkini aldım. Nescafeninkinden daha güzelmiş. Önyargı kötü bir şeydir.
Gerçekten öğrenci kredilerinin 440 t olma durumu var mı yoksa birisi ortaya bi dedikodu mu attı acaba?
Ttnetle yine sorunlar yaşıyorum tabiki. Bir haftada olur dedikleri nakil işlemi hala olmadı. Neyseki komşu var.
Eskiden içimden çatı katı evim olsun falan diye geçirirdim. Aşırı da istemezdim. Aklımda yokken tesadüfen oldu. Çok sevdim kendimi çizgi filmde gibi hissediyorum burda.
Yeni evimde her şey tamam ama bi televizyonum olsun isterdim. İnternet neyime mi yetmiyor. Televizyonun yeri ayrı evde bi ses olsun canım (!)
Ve yağmur varsa mutlaka damlacıklar çekilir.
-
Yüksek çözünürlükte görüntüle
Bir sürü sorun, derslerimin birikmesi hiçbirine çalışamamam, sınavların burnumun dibine yaklaşması, ev ile ilgili bir sürü sorunum yetmezmiş gibi hasta oldum, ölüyorum.
Evde olsaydım annem ballı limon, kekik çayı, nane limon getirirdi odama. Salak kendin yapsana diyebilirsiniz. Ama hastayken ve uzaktayken annenin öyle getirmesi çok özleniyormuş.
Hazır ıhlamur falan iyileştirmiyor ve çirkin. Bu aralar hep hazır çorbanın daha da hazırı olan bardak çabuk çorbalardan yapıp iyileşmeye çalışıyorum. Her içişimde vay be adamlar ne yapmış diye düşünüyorum.
-
Evimde bir buçuk haftayı doldurdum ve sabahın köründe dönüyorum. Hem mutluyum hem üzgün. Rahatlığı ve ailemi özlicem.
Gittiğimde hala internetim olmamış olacak ve ben her gün ttneti arayıp ne biçim hizmet veriyorsunuz internetim hiç bağlanmadı para ödüyorum size teknik destek gönderin diye bağırcam. Ama onlar beni sürekli birilerine aktaracaklar ben hepsine aynısını anlatcam. Bi sonuç olmayacak. Böylece süreki bunları aramam yüzlerce liraya mal olacak üstüne hiç bağlanmamış olan internetim taahhütlü olduğundan ona para ödeyeceğim sinirden çıldıracağım ve hala internetim olmayacak. Ttnetle ilişkim uzun zamandır böyle ”pfFf çhoq monotonn”
Yani bu internetteki son saatlerim.
Ve gidince bi sürü iş sorun beni beklerken vizelerde yaklaştı. Laptop bozuldu, telefonumun klavyesi çalışmıyor, internetim olmuyor, evimden hiç memnun değilim, online derslerden galiba kaldım internetim olmadığından.
Patlamış mısırın poşetine patlayan mısır diye etiket koymuşlar. Ben patlak mısır diyorum. Ne kadar tuz atsanda tuzsuz olması en büyük sorunu bence.
Birde ben galiba İstanbul’da oturmuyorum. Tekirdağ’a daha yakınken nasıl İstanbul’da yaşıyorum diyebilirim ki.
Hayat biraz zor.
Mersin çok güzel.
Emlakçılar çok paracı.
